Henriette Jalink, multi-fietsvrijwilliger uit Assen

Doortrappen doen we samen. In deze nieuwe reeks interviews gaan we in gesprek met vrijwilligers, buurtsportcoaches, fysiotherapeuten en mensen werkend bij de gemeente met een inspirerend verhaal. Hoe motiveren zij ouderen om te blijven fietsen en wat kan Doortrappen daaraan bijdragen?

 

 

Vandaag spreken we met Henriette Jalink, fietsvrijwilliger uit Assen. Zij is een enthousiaste fietsliefhebber èn vrijwillig fietsdocent, duofietser, driewielbegeleider en vrijwilliger bij de Fietsersbond. In dit artikel zoomen we in op haar ervaringen als docent voor de driewielfiets.

[auteur Mirthe Dolk, foto Henriette Jalink]

Hoe bent u vrijwilliger geworden?

“Na mijn pensioen heb ik de eerste maanden bewust niks gedaan, om los te komen van mijn werk. Tot ik me ging ergeren aan mezelf, want ik had niks nuttigs te doen. Toen dacht ik: Nu moet ik maar eens aan de gang met vrijwilligerswerk! Ik wilde eigenlijk Nederlandse les geven in het AZC dat hier in Assen zou komen, maar dat werd toen uitgesteld. Toen ben ik gaan zoeken op de vrijwilligersvacaturebank. Eerst kwam ik uit bij duofietsen, dat doe ik ook nog steeds. Ik was al langer bij de Fietsersbond actief in Assen. Later vond ik Jannie Bunk op internet en dat ging over driewielfietsen. Nou, toen ben ik met haar een babbeltje gaan maken. Zij heeft de opzet gemaakt voor de oefeningen en er meer bekendheid aan gegeven.  Hierna heb ik een fietsdocentenopleiding gedaan bij de Fietsersbond. Het begeleiden van driewielfietsers is nu een onderdeel van deze opleiding. Ik wilde niet aan kinderen lesgeven, dat is toch andere koek. Daarom houd me ik met senioren bezig en probeer ze langer op de fiets te houden.”

Hoe gaat dat in zijn werk, lesgeven over een driewielfiets? 

“Ik heb verschillende ontdekdagen georganiseerd met de Fietsersbond voor driewielfietsen. We hadden verschillende bedrijven uitgenodigd en die kwamen langs met een verschillende modellen fietsen. Zo konden mensen het een beetje uitproberen, om te kijken of ze zich thuis voelden op een driewielfiets. Maar voor de meeste mensen geldt toch dat het niet zo eenvoudig is om meteen op een driewielfiets weg te rijden. Bij de een gaat het wat makkelijker dan bij de ander. Ik zeg dan altijd: ik kan altijd langskomen om u te begeleiden. We nemen er de tijd voor, langzaam opbouwen. Dat werkt wel!”

Waarom vindt u het belangrijk dat ouderen blijven fietsen?

“Wat ik merk is dat mensen zo weinig mobiliteit hebben als ze niet meer fietsen. Dan komen ze met de rollator nog naar de buurtwinkel en dat is het dan. Zo’n fiets geeft je veel meer vrijheid. Dan kom je net even wat verder dan met je rollator of de taxi. En meer bewegen is juist voor ouderen zo belangrijk”


Welke belemmeringen komt u het meest tegen bij ouderen?

“Mensen denken vaak dat zo’n driewielfiets niets voor hen is. Langzamerhand zie ik toch steeds meer ouderen op een driewielfiets stappen. Het wordt wat normaler. Ik heb zelf ook een driewielfiets, die gebruik ik vaak bij het oefenen. Voordat iemand dan een fiets aanschaft, kunnen ze op mijn fiets oefenen. Ik ga er ook wel eens bewust mee op pad, dan zien mensen ook dat het normaal is. Je moet het goede voorbeeld geven! Daarom heb ik ook spiegels op mijn elektrische fiets.”
 

Afbeeldingen

Twitter

Cookie-instellingen